Si filloi: 2019, pastaj u mbyll bota

DashCode nisi në 2019 me një laptop, një tavolinë në Tiranë dhe një vëzhgim të thjeshtë: shumë biznese lokale të mira ishin të padukshme online. Një dyqan që punonte prej njëzet vitesh nuk gjendej me një kërkim Google. Një kafene me klientë besnikë nuk kishte menu askund përveç murit. Gjithçka jetonte nga goja — që funksionon, derisa nuk funksionon më.

Kështu nisëm të ndërtonim. Faqe të vogla për njerëzit që u duheshin, të bëra si duhet: të shpejta, të sinqerta për çmimin, dhe të përfunduara në javë. Asgjë për të bërë bujë. Pagaroi vetveten dhe e mësuam zanatin në publik.

Pastaj ndodhi marsi i 2020-s.

Shqipëria u mbyll brenda natës. Çdo dyqan jo-thelbësor u mbyll, dhe bizneset që kishin thënë “ndoshta vitin tjetër” për t’u çuar online papritur duhej të shisnin deri të premten. Kalendari ynë u zbraz nga projektet “do ishte mirë” dhe u mbush me urgjente.

Çfarë bëmë vërtet në atë muaj ishte rrallë herë mbremërpuese:

Dyqane të vogla online që merrnin porosi të njëjtën javë kur nisnim.
Menutë, katalogët dhe listat e çmimeve te faqe të thjeshta që njerëzit mund t’i gjenin dhe hapnin në telefon.
Rrjedha porosish të ndërtuara rreth asaj që njerëzit tashmë përdornin — mesazhe Instagram, WhatsApp, një numër telefoni në krye të faqes.
Marrja dhe dërgesa të shpjeguara qartë, sepse një klient që s’di si ta marrë porosinë është porosi e humbur.

I mbajmë buxhetet e vogla, sepse të gjithë po vuonin. I mësuam zotëruesit të përditësojnë vetë faqet në vend që të na telefonojnë për çdo ndryshim çmimi. Dhe i hostonim e mirëmbajnim ato që ndërtuam, sepse gjja e fundit që i duhet një zotëruesi dyqani që lufton për mbijetesë është një përditësim plugin-i.

Ajo periudhë na mësoi rregullat sipas të cilave punojmë ende:

Publiko në ditë, jo në muaj. Një faqe e thjeshtë që është live ia kalon një asaj perfekt që s’është.
Zotëruesi duhet ta mbajë vetë. Nëse përditësimi i një çmimi kërkon një programues, e kemi ndërtuar gabim.
Qëndro pas publikimit. Hostingu, mirëmbajtja, rregullimet e vogla — kjo s’është shitje shtesë, kjo është puna.

Disa nga bizneset që ndihmuam në atë pranverë janë me ne edhe sot. Ata e mbajtën dritën tonë të ndezur kur puna ishte pak, dhe këtë s’e harrojmë.

— Mund të lexosh ku jemi tani te Përshëndetje, sërish.